ความคิด
ค่ำคืนอ้างว้างลมหนาวพัดโบย
สายลมโชยเอื่อยแผ่วแว่วความคิด
เปล่าเปลี่ยวเหงาเดียวดายคืนมืดมิด
อาดูรจิตครวญคิดคะนึงหา
สายลมพาเวลาพัดผ่านเลย
สายลมเอยพัดหัวใจไกลหนักหนา
ลมเจ้าเอยวอนเจ้าพัดหวนมา
วอนพัดพาหัวใจย้อนกลับคืน
กลางคืนแรมดาราพราวสกาวฟ้า
ดั่งจันทราลาลับหลบสะอื้น
นิทราฝันไม่นานก็คืนฟื้น
ในยามตื่นครวญคิดยามนิทรา
เพียงความคิดหวนหาถึงวันเก่า
คืนแรมเหงาเศร้าซ้ำย้ำหนักหนา
ฝากความคิดไว้บนท้องนภา
เพียงกระซิบฝากฟ้าฉันรักเธอ
SadDog
01/11/2552
ทำนองโศก
ร่ำสุราลงจอกกรอกกระดก
วณิพกร่ำทำนองเสนาะไหว
ท่วงทำนองพัดล่องพลิ้วแผ่วไกล
แว่วตามสายลมพัด ณ ราตรี
ร่ำสุราท่ามบทเพลงอันโศกศัลย์
เพลงรำพันความเศร้าชวนหลีกหนี
อันความทุกข์ใดใดที่โลกมี
ณ ที่นี่ ที่นั่น ที่ร้อนรน
ร่ำสุรางมงายเดียวดายสะท้อน
ให้อาวรณ์อาดูรจนเอ่อล้น
ครุ่นคำนึงถึงค่าแห่งตน
ที่ผ่านพ้นผ่านมาเยี่ยงไร
ร่ำสุราพันจอกให้เมามาย
ราตรีคล้ายฝันตื่นกลืนสมัย
ท่วงทำนองโศกสลดอาลัย
ที่ผ่านไปมิผ่านเลยมิลางเลือน
SadDog
02/11/2552
ร่ำสุราเมามายใต้แสงจันทร์
น้ำอำพันฤทธิ์แรงกล้าพาใจไหว
ปั่นอารมณ์ขุ่นขุ่นภายในใจ
น้ำตาไหลรินมาไม่รู้ตัว
ร่ำสุราน้ำตารินเขียนอักษร
ภาพสะท้อนจันทร์ในน้ำสะท้านไหว
นึกถึงคนที่อยู่สุดห้วงหัวใจ
วันนี้ไกลจากกันไม่หวนคืน
ร่ำสุราเดียวดายให้สะท้อน
ภาพเก่าก่อนร่ำสุราพร้อมสหาย
รินรินริน หมดหมดหมด อยู่มิวาย
วันคล้ายข้างกายมีเพียงจันทร์
ร่ำสุราจนเช้าย้ำค้างร่วง
พระจันทร์ลวงในน้ำก็พลันหาย
อาทิตย์สาดแสงอุ่นอยู่รอบกาย
ที่เมามายสลายดั่งฝันไป
